Odporność na poślizg w strefach boso i strefach mokrych

W strefach boso obowiązują własne zasady. Klasy antypoślizgowości R9 do R13, obowiązujące w miejscach pracy, w których nosi się obuwie , nie mają tu zastosowania: naga, wilgotna skóra zachowuje się na powierzchni zupełnie inaczej niż podeszwa buta. Miarodajna jest natomiast niemiecka norma DIN 51097 (test na pochylni, boso) z klasami A, B i C. Kto chce bezpiecznie urządzić baseny, prysznice, szatnie czy pomieszczenia sanitarne, musi odróżniać oba systemy.

Klasy dla mokrych stref boso

Badanie przeprowadza się na pochylni z udziałem osoby badającej, na zwilżonej powierzchni z dodatkiem środka zwilżającego. Osiągnięty kąt nachylenia decyduje o klasie.

• Klasa A – od ok. 12° kąta nachylenia. Do obszarów użytkowanych głównie na sucho: przejścia boso w strefie suchej, szatnie, przedsionki saun.
• Klasa B – od ok. 18°. Do powierzchni przeważnie mokrych: natryski, obejścia basenów, brodziki do przechodzenia, dna basenów w strefach dla nieumiejących pływać.
• Klasa C – od ok. 24°. Do obszarów szczególnie krytycznych: pochyłe krawędzie basenów, wejścia do wody, schody w wodzie, mocno nachylone powierzchnie.

Nawierzchnia klasy C automatycznie spełnia także wymagania klas B i A. Odwrotnie to nie działa – nawierzchnia klasy A nie wystarcza w natrysku.

---

Dlaczego strefy mokre są tak wypadkowe

• Warstwa wody między stopą a podłożem działa jak środek poślizgowy – przerywa ją dopiero odpowiednia struktura powierzchni.
• Mydła, żele pod prysznic, szampony i sebum dodatkowo zmniejszają tarcie i odkładają się w strukturze.
• Osoby boso często poruszają się szybko, nieuważnie i bez stałego punktu podparcia w pobliżu – często brakuje poręczy.
• Osady wapienne i biofilmy powstają niepostrzeżenie i sprawiają, że nawet zgodne z normą nawierzchnie przestają działać.
• Płytki o wysokiej nasiąkliwości i błyszczącym szkliwie wyglądają czysto, ale na mokro są szczególnie krytyczne.

---

Rozwiązania dla istniejących powierzchni

Nowe budynki można od początku projektować z nawierzchniami zgodnymi z normą. Dla istniejących powierzchni – a to częstszy przypadek – istnieje kilka sposobów na uzyskanie odporności na poślizg po fakcie.

1. Okładziny antypoślizgowe do stref boso: samoprzylepne pasy i elementy docięte na wymiar o miękkiej strukturze bez ziarna. Zapewniają niezawodną przyczepność bez ranienia skóry – gruboziarniste okładziny przemysłowe są tu zdecydowanie nieodpowiednie.
2. Przezroczysta obróbka antypoślizgowa: metoda chemiczna, która zmienia mikrostrukturę powierzchni płytek i zwiększa przyczepność na mokro bez zmiany wyglądu.
3. Powłoki antypoślizgowe: systemy nakładane na całą powierzchnię o precyzyjnie dobranej strukturze, odpowiednie do większych, ciągłych powierzchni.
4. Maty i ruszty do stref mokrych: otwarte, łatwe do czyszczenia struktury, pod którymi może odpływać woda – sprawdzone w przejściach pod prysznicami i szatniach.
5. Paski antypoślizgowe w krytycznych miejscach: punktowo na stopniach, wejściach i rampach, jeśli pozostała powierzchnia jest wystarczająca.

---

Typowe zastosowania

• Pływalnie, baseny odkryte, baseny terapeutyczne i hotelowe: obejścia basenów, wejścia, strefy startowe
• Natryski i szatnie w zakładach pracy, obiektach sportowych i klubach
• Strefy saun i wellness, w tym strefy relaksu i baseny do schładzania
• Pomieszczenia sanitarne w placówkach opiekuńczych, klinikach i mieszkaniach dla seniorów
• Łazienki bez barier i prysznice bezprogowe w obszarze prywatnym
• Kempingi, hale basenowe i publiczne toalety
• Zakłady spożywcze z myciem na mokro, w których okresowo pracuje się boso lub w sandałach

---

Higiena i czyszczenie – druga część bezpieczeństwa

Powierzchnia antypoślizgowa może działać tylko wtedy, gdy jej struktura pozostaje otwarta. Dlatego w strefach mokrych nawierzchnia i koncepcja czyszczenia są ze sobą nierozerwalnie związane.

• Unikać środków czyszczących ze składnikami tworzącymi film – z czasem zatykają strukturę.
• Regularnie usuwać osady wapienne; kamień stopniowo wygładza powierzchnię.
• Czyścić mechanicznie, a nie tylko przecierać – szczotka lub maszyna szorująco-zbierająca zamiast płaskiego mopa.
• Uwzględniać fugi i obszary brzegowe – tam najpierw tworzą się biofilmy.
• Wybierać okładziny, które można przykleić na całej powierzchni, aby nie gromadziła się pod nimi woda.
• Po czyszczeniu odczekać, aż powierzchnia wystarczająco wyschnie, zanim obszar zostanie ponownie udostępniony.

---

Przegląd przepisów

• niemiecka norma DIN 51097 (test na pochylni, boso) – metoda badania i klasy A, B, C dla mokrych stref boso.
• DGUV Regel 107-001 – eksploatacja pływalni, z wymaganiami dotyczącymi nawierzchni podłogowych i ich utrzymania (przepisy niemieckiego ustawowego ubezpieczenia wypadkowego).
• DIN EN 13451 – wymagania bezpieczeństwa dla wyposażenia basenów i elementów wbudowanych.
• ASR A1.5 – podłogi w miejscach pracy (niemiecka reguła techniczna), także dla personelu w strefach basenowych i sanitarnych.
• DIN EN 16165:2023 – przegląd metod określania odporności na poślizg, w tym badania boso (niemiecka wersja normy europejskiej EN 16165).

---

Pomoc w wyborze

1. Czy obszar jest użytkowany boso, w obuwiu czy w sposób mieszany? Przy użytkowaniu mieszanym należy uwzględnić obie klasyfikacje.
2. Czy powierzchnia jest stale mokra, okresowo mokra czy przeważnie sucha?
3. Jak duże jest nachylenie – rampy i krawędzie basenów wymagają wyższej klasy.
4. Jakie metody i środki czyszczące są stosowane?
5. Czy wygląd musi zostać zachowany, np. w przypadku powierzchni zabytkowych lub o wysokich wymaganiach estetycznych?
6. Czy rozwiązanie ma być trwałe, czy tymczasowe, np. w obiekcie wynajmowanym?
7. Czy są obszary z osobami szczególnie wymagającymi ochrony, np. w opiece i terapii? Zob. również nasze rozwiązania antypoślizgowe dla seniorów.

---

Podsumowanie

W strefach boso i strefach mokrych decyduje nie klasa R, lecz klasa według DIN 51097. Kto doposaża istniejące powierzchnie, potrzebuje rozwiązań, które działają przy wilgoci i mydle, są przyjazne dla skóry i dają się higienicznie czyścić. Dzięki odpowiedniemu połączeniu nawierzchni, obróbki i koncepcji czyszczenia wymagany poziom można bezpiecznie osiągnąć także po fakcie.

Najczęstsze pytania o antypoślizgowe strefy boso i strefy mokre

Jaka klasa obowiązuje dla pryszniców i obejść basenów?

Strefy boso dzieli się na klasy A, B i C. C to najwyższe wymaganie, np. dla pochyłych krawędzi basenów lub schodów do wody. Dokładne przyporządkowanie wynika z przepisów i oceny ryzyka.

Czy klasy R9–R13 obowiązują także w strefach boso?

Nie. R9 do R13 opisują odporność na poślizg w obszarach, w których nosi się obuwie. Dla stref boso obowiązuje odrębny podział na A, B i C.

Jak utrzymać higienę w antypoślizgowej strefie mokrej?

Należy wybierać materiały łatwe do czyszczenia i odprowadzające wodę. Trzeba regularnie usuwać resztki mydła i kamień oraz unikać środków tworzących film.

Pasujące rozwiązania i branże

• Strefy mokre w szpitalach i domach opieki
• Obróbka antypoślizgowa płytek
• antypoślizgowa nawierzchnia przyjazna bosym stopom
• antypoślizgowe pokłady w przemyśle stoczniowym
• Przegląd odporności na poślizg i norm

Dalsze informacje: DGUV Information 207-006: Bodenbeläge für nassbelastete Barfußbereiche (nawierzchnie podłogowe w mokrych strefach boso)

---

Bezpieczne strefy mokre

• Bezpłatna konsultacja – określenie wymaganej klasy A, B lub C
• Wybór odpowiedniego rozwiązania – okładzina, obróbka lub powłoka, w zależności od podłoża
• Wykonanie przyjazne dla skóry – struktury, które zapewniają przyczepność boso, nie raniąc skóry
• Uwzględnienie koncepcji czyszczenia – aby odporność na poślizg zachowała się trwale

Wyślij zapytanie – ocenimy strefę mokrą i zaproponujemy odpowiednie wykonanie.